En hier nog wat:
Toediening
Anabole steroïden kunnen op meerdere manieren worden toegediend, aan de éne kant door een orale toediening in de vorm van pillen innemen, aan de andere kant door middel van een injectie of aanbrenging op de huid. De orale inname van testosteron, zelfs in grote hoeveelheden, heeft minder effect (in tegenstelling tot injecties) op het lichaam omdat de opgenomen testosteron zéér snel in de lever wordt gemetaboliseerd in nutteloze metabolieten als
androsteron en andere
ketosteroïden, die dan toch uiteindelijk in de urine zullen belanden. Orale toediening op dergelijke manier is dus niet efficiënt. Het komt immers twee keer door de lever heen alvorens het bij de receptoren aankomt. Om deze metabolisatie van de lever te voorkomen wordt er aan de steroïden een
alkyl toegevoegd, zodat ze de passage door de lever heelhuids doorkomen. Het probleem bij deze toevoeging aan de steroïden (17-AA of
17 alpha alkylated steroids zoals
fluoxymesteron,
methyltestosteron,
stanozolol) is dat deze de lever zwaar aantasten (leverkankertumoren, leverontstekingen (
hepatitis), afsterven van de levercellen.
Daarom wordt er meestal geopteerd voor de injectiemethode. De steroïden worden rechtstreeks geïnjecteerd in het spierweefsel (in een ader kan dodelijk zijn) en hoeven dus niet direct door de lever te passeren. Uiteindelijk worden ze wel onschadelijk gemaakt door de lever. Met behulp van aspireren kan een injectie onmogelijk de fout ingaan. Aspireren is het terugtrekken van de spuit nadat deze in het spierweefsel zit. Indien er zich bloed in de spuit bevind, dan zit de naald in een bloedvat of ader. De toediener dient dan op een andere plaats te injecteren.
Meestal wordt een origineel steroïdenmolecule met een organisch zuur vermengd, waardoor er een
ester ontstaat. Deze ester wordt gemakkelijk getransporteerd in het lichaam waar ze zich kan nestelen en langzaam terug omgezet worden in de originele steroïden.
Mediabestanden